Nowa Zelandia

Myślę o wyjeździe już od paru dni                       

Chociaż byłeś wstrętny tylko kilka chwil             

Na mapie palcem wytyczam współrzędne         

Z zamkniętymi oczami: one nie są mi potrzebne     

Odnajduję na globusie dwie plamy                        

Oceanowi i morzu wydane                                 

Na tle tej wielkiej, błękitnej przestrzeni                   

Nie wiem nic o ich istnieniu, prócz tej całej zieleni 

I nie wiem nic o ustroju i władzy                        

No i pewnie mi się to nie opłaci                        

I już radośnie kupuję bilety                                 

I już się pakuję… tylko usmażę ci kotlety           

Chociaż przez Ciebie chcę uciec za morze      

To zależy mi na Tobie, potworze!                   

Po tygodniu, dwóch, pewnie już tu wrócę     

Bo nie przeżyję zbyt długo jeśli Ciebie porzucę 

Ale dziś zamykam się w swoim niebie          

W ścieżkach, pagórkach, daleko od Ciebie  

Jestem zbyt głupia, bo właśnie dlatego    

Nigdy się nie uwolnię, nie ucieknę zbyt daleko

Szantaż

Przechadzam się po pagórkach twoich ramion

I po szorstkości nieogolonego podbródka

Badam śliską bliznę pod prawą pachą

I spaceruję w okolicy lewego biodra

Bardzo delikatnie, samymi opuszkami palców

Uważam, żeby nie pozostawić po sobie śladu

A mogłabym przecież (gdybym była złośliwa)

Ekstatycznie przesunąć paznokciami od góry do dołu

Niechcący

Jak będziesz się tłumaczył z pięciu krwawych ścieżek?

„Koty miały zły humor albo jakieś swędzenie po czekoladzie”

„Walczyłem na pięści z niedźwiedziem!”

„To nie tak jak myślisz, kochanie!”

Dostałbyś pewnie w twarz

O awanturze i łzach nawet nie wspominając

Więc czy nie będzie dla Ciebie bezpieczniej

Jeśli łapska schowam za siebie

A spacerować będę sobie dalej

Ale teraz już samymi ustami?